דאָן־קישאָט פֿון מאַזעפּעװקע און זײַן חבֿר שׂימחה־פּינחס
«די געשיכטע פֿון זײער װײַטער נסיעה, פֿון אַלץ, װאָס זײ האָבן געזען און
געהערט, געטאָן און אָפּגעטאָן און אַלע צרות, װאָס מיט זי האָט געטראָפֿן
אין װעג»
«געזאַמלט און איבערגעגעבן צום דרוק דורך שלום־עליכם»
1: די ערשטע פּליטה
די אײַנװױנער פֿון מאַזעפּעװקע, אַ שטאָט אינעם ייִדישן
תּחום, פֿלעגן אָפּהיטן בײַ זיך אַלײן דעם בפֿירושן דין:
„קײנער זאָל ניט אַרױסגײן פֿון זײַן אָרט“, װי אין
פּסוק שטײט געשריבן. אין מאַזעפּעװקע האָבן זײערע עלטערן
געװױנט פֿון אײביק אָן, דאָרט זײַנען זי געבױרן געװאָרן און
קינדער געהאַט, דאָרט איז די גאַנצע ערד געװען פֿאַר זײ בײַם
לעבן, און די טױערן פֿונעם הימל ― פֿאַר דער דערהײבונג פֿון
זײערע נשמות נאָכן טױט. מאַזעפּעװקע ― דאָס איז אַ הױפֿן
מיסט, און אירע אײַנװױנער ― אַ געזעמל װערעם, װאָס פּױזען
און פּאָרפּלען זיך אינעם הױפֿן און זוכן דאָרט זײער חיונה.
אַזױ פֿלעגן פֿאַרגײן זײערע טעג אינעם צוזאַמענװױנונג פֿון
|
|
don-kishot fun mazepevke un zayn khaver QimHh-Pinkhes
«di geshikhte fun zeyer vayter nesiye, fun alts, vos zey hobn gezen un
gehert, geton un opgeton un ale tsores, vos mit zi hot getrofn
in veg»
«gezamlt un ibergegebn tsum druk durkh shlum-elikhm»
1: di ershte pleyte
di aynvoyner fun mazepevke, a shtot inem yidishn
tkhum, flegn ophitn bay zikh aleyn dem bfirushn din:
"keyner zol nit aroysgeyn fun zayn ort'', vi in
posek shteyt geshribn. in mazepevke hobn zeyere eltern
gevoynt fun eybik on, dort zaynen zi geboyrn gevorn un
kinder gehat, dort iz di gantse erd geven far zey baym
lebn, un di toyern funem himl ― far der derheybung fun
zeyere neshomes nokhn toyt. mazepevke ― dos iz a hoyfn
mist, un ire aynvoyner ― a gezeml verem, vos poyzen
un porplen zikh inem hoyfn un zukhn dort zeyer kheyune.
azoy flegn fargeyn zeyere teg inem tsuzamenvoynung fun
|
דאָן־קישאָט פֿון מאַזעפּעװקע און זײַן חבֿר שׂימחה־פּינחס
«די געשיכטע פֿון זײער װײַטער נסיעה, פֿון אַלץ, װאָס זײ האָבן געזען און
געהערט, געטאָן און אָפּגעטאָן און אַלע צרות, װאָס מיט זי האָט געטראָפֿן
אין װעג»
«געזאַמלט און איבערגעגעבן צום דרוק דורך שלום־עליכם»
1: די ערשטע פּליטה
די אײַנװױנער פֿון <<מאַזעפּעװקע>>, אַ שטאָט אינעם ייִדישן
תּחום, פֿלעגן אָפּהיטן בײַ זיך אַלײן דעם בפֿירושן דין:
<<„קײנער זאָל ניט אַרױסגײן פֿון זײַן אָרט“>>, װי אין
פּסוק שטײט געשריבן. אין מאַזעפּעװקע האָבן זײערע עלטערן
געװױנט פֿון אײביק אָן, דאָרט זײַנען זי געבױרן געװאָרן און
קינדער געהאַט, דאָרט איז די גאַנצע ערד געװען פֿאַר זײ בײַם
לעבן, און די טױערן פֿונעם הימל ― פֿאַר דער דערהײבונג פֿון
זײערע נשמות נאָכן טױט. מאַזעפּעװקע ― דאָס איז אַ הױפֿן
מיסט, און אירע אײַנװױנער ― אַ געזעמל װערעם, װאָס פּױזען
און פּאָרפּלען זיך אינעם הױפֿן און זוכן דאָרט זײער חיונה.
אַזױ פֿלעגן פֿאַרגײן זײערע טעג אינעם צוזאַמענװױנונג פֿון
|