אסתּר ― דערצײלט לכּבֿוד פּורים
נישט קײן מעשׂה פֿונעם חדר, נישט פֿונעם רבין און נישט פֿון דער
רביצין װיל איך אײַך דערצײלן אָט דאָ. איך האָב אײַך שױן פֿון דעם
גענוג מאָל דערצײלט. אפֿשר װעט מיר זײַן דערלױבט איצטיקס מאָל,
לכּבֿוד פּורים, צו דערצײלן אײַך אַ מעשׂה פֿון דעם רבינס טאָכטער אסתּר?
א
אױב אסתּר פֿון דער מגילה איז געװען אַזאַ יפֿת־תּואר, װי די
אסתּר, װאָס איך דערצײל אײַך דאָ, איז קײן חידוש נישט, װאָס זי האָט
אַזױ אױסגענומען בײַם קעניג אַחשורוש. די אסתּר, װאָס איך דערצײל
אײַך דאָ, האָט אױסגענומען בײַ אַלעמען. אַלע האָבן זי ליב געהאַט. אַלע,
אַלע. אַפֿילו איך, און אַפֿילו מײַן עלטערער ברודער מאָטל אױך, כאָטש
ער איז שױן לאַנג בר־מיצװה, און מע רעדט אים שױן לאַנג שידוכים,
און ער טראָגט שױן לאַנג אַ זײגער מיט אַ קײטל. (אױב איך האָב קײן
טעות נישט, האָט זיך אים שױן דעמאָלט געשיט אַ בערדל אױך). און
אַז מײַן עלטערער ברודער מאָטל האָט זי ליב געהאַט ― פֿרעגט מיך.
איז װעל אײַך זאָגן אַקוראַט. ער מײנט, איך װײס נישט, אַז דאָס, װאָס
ער גײט אַלע שבת בײַטאָג אין חדר אַרײַן כּלומרשט לערנען פּרק מיטן
רבין, איז אַ נעכטיקער טאָג. דער רבי כראָפּעט אױף װאָס די װעלט שטײט.
די רביצין שמועסט מיט די װײַבער אינדרױסן אױף דער פּריזבע. און מיר,
חדר־ייִנגלעך שפּילן אין „מם־שין־הא“. און מאָטל מיט אסתּרן קוקן מיט
אױגן. ער אױף איר און זי אױף אים. און אָ מאָל מאַכט זיך, אַז מיר
|
|
Ester ― dertseylt lekoved purem
nisht keyn mayse funem kheyder, nisht funem rebn un nisht fun der
rebitsin vil ikh aykh dertseyln ot do. ikh hob aykh shoyn fun dem
genug mol dertseylt. efsher vet mir zayn derloybt itstiks mol,
lekoved purem, tsu dertseyln aykh a mayse fun dem rbins tokhter Ester?
#
oyb Ester fun der megile iz geven aza yafestoyer, vi di
Ester, vos ikh dertseyl aykh do, iz keyn khidesh nisht, vos zi hot
azoy oysgenumen baym kenig aHshorush. di Ester, vos ikh dertseyl
aykh do, hot oysgenumen bay alemen. ale hobn zi lib gehat. ale,
ale. afile ikh, un afile mayn elterer bruder motl oykh, khotsh
er iz shoyn lang barmitsve, un me redt im shoyn lang shidukhem,
un er trogt shoyn lang a zeyger mit a keytl. (oyb ikh hob keyn
toes nisht, hot zikh im shoyn demolt geshit a berdl oykh). un
az mayn elterer bruder motl hot zi lib gehat ― fregt mikh.
iz vel aykh zogn akurat. er meynt, ikh veys nisht, az dos, vos
er geyt ale shabes baytog in kheyder arayn kloymersht lernen peyrek mitn
rebn, iz a nekhtiker tog. der rebi khropet oyf vos di velt shteyt.
di rebitsin shmuest mit di vayber indroysn oyf der prizbe. un mir,
kheyder-yinglekh shpiln in "mm-shin-h#''. un motl mit Estern kukn mit
oygn. er oyf ir un zi oyf im. un o mol makht zikh, az mir
|
אסתּר ― דערצײלט לכּבֿוד פּורים
נישט קײן מעשׂה פֿונעם חדר, נישט פֿונעם רבין און נישט פֿון דער
רביצין װיל איך אײַך דערצײלן אָט דאָ. איך האָב אײַך שױן פֿון דעם
גענוג מאָל דערצײלט. אפֿשר װעט מיר זײַן דערלױבט איצטיקס מאָל,
לכּבֿוד פּורים, צו דערצײלן אײַך אַ מעשׂה פֿון דעם רבינס טאָכטער אסתּר?
א
אױב אסתּר פֿון דער מגילה איז געװען אַזאַ יפֿת־תּואר, װי די
אסתּר, װאָס איך דערצײל אײַך דאָ, איז קײן חידוש נישט, װאָס זי האָט
אַזױ אױסגענומען בײַם קעניג אַחשורוש. די אסתּר, װאָס איך דערצײל
אײַך דאָ, האָט אױסגענומען בײַ אַלעמען. אַלע האָבן זי ליב געהאַט. אַלע,
אַלע. אַפֿילו איך, און אַפֿילו מײַן עלטערער ברודער מאָטל אױך, כאָטש
ער איז שױן לאַנג בר־מיצװה, און מע רעדט אים שױן לאַנג שידוכים,
און ער טראָגט שױן לאַנג אַ זײגער מיט אַ קײטל. (אױב איך האָב קײן
טעות נישט, האָט זיך אים שױן דעמאָלט געשיט אַ בערדל אױך). און
אַז מײַן עלטערער ברודער מאָטל האָט זי ליב געהאַט ― פֿרעגט מיך.
איז װעל אײַך זאָגן אַקוראַט. ער מײנט, איך װײס נישט, אַז דאָס, װאָס
ער גײט אַלע שבת בײַטאָג אין חדר אַרײַן כּלומרשט לערנען פּרק מיטן
רבין, איז אַ נעכטיקער טאָג. דער רבי כראָפּעט אױף װאָס די װעלט שטײט.
די רביצין שמועסט מיט די װײַבער אינדרױסן אױף דער פּריזבע. און מיר,
חדר־ייִנגלעך שפּילן אין „מם־שין־הא“. און מאָטל מיט אסתּרן קוקן מיט
אױגן. ער אױף איר און זי אױף אים. און אָ מאָל מאַכט זיך, אַז מיר
|