דער ייִנגסטער פֿון די מלכים: אַ מעשׂה לכּבֿוד פּסח
א
אַ גליקלעך קינד אָט דער יוזעק! אַלע האָבן אים ליב, איטלעכער
פּעסטעט אים, גיט אים נאָך, קושט אים, האַלדזט אים.
װאָס איז די מעשׂה?
יוזעק!
„אײגענע טאַטע־מאַמע באַדאַרפֿן אַזױ ניט באַלעװען קײן בן־יחידל,
װי די צװײ שװעסטער, שׂרה און רבֿקה, באַלעװען דאָס קלײנע ברודערל
זײערס. יוזעק און יוזעק און יוזעק! יוזעק, עס! יוזעק, טרינק! יוזעק,
גײ שלאָפֿן! יוזעק, נאַ דיר אַ צוקערקע! יוזעק, מע נײט דיר אַ פּאָר נײַע
הײַזלעך אױף יום־טובֿ! יוזעק, מע װעט דיך שיקן ערבֿ־פּסח אין באָד
אַרײַן! יוזעק, װעסט פּראַװען פּסח דעם סדר! יוזעק און יוזעק און יוזעק
― ס'איז שױן נימאס און מאָוס צו הערן! „איר נעמט אַ קינד, אַ
ברילאַנטן קינד, און מאַכט פֿון דעם אַ תּל!“
אַזױ זאָגן די שכנהטעס, װאָס זיצן מיט די שװעסטער אין אײנעם,
און אַלײן רוקן זײ אונטער יוזעקן אַלע מאָל אַ צוקער־לעקעכל, אַ
שטיקל שטרודל, אַ געבראָטן לעבערל, אַ ביסל אײַנגעמאַכטס.
גענומען האָט זיך עס פֿון רחמנות, פֿון דעם, װאָס אַלע, די גאַנצע
װעלט האָט אױף אים געהאַט רחמנות ― נעבעך אַ יתומל!
|
|
der yingster fun di melokhem: a mayse lekoved peysekh
#
a gliklekh kind ot der yuzek! ale hobn im lib, itlekher
pestet im, git im nokh, kusht im, haldzt im.
vos iz di mayse?
yuzek!
"eygene tate-mame badarfn azoy nit baleven keyn bn-yokhidl,
vi di tsvey shvester, shore un Rivke, baleven dos kleyne bruderl
zeyers. yuzek un yuzek un yuzek! yuzek, es! yuzek, trink! yuzek,
gey shlofn! yuzek, na dir a tsukerke! yuzek, me neyt dir a por naye
hayzlekh oyf yum-tuv! yuzek, me vet dikh shikn erB-peysekh in bod
arayn! yuzek, vest praven peysekh dem seyder! yuzek un yuzek un yuzek
― s'iz shoyn nimes un moes tsu hern! "ir nemt a kind, a
brilantn kind, un makht fun dem a teyl!''
azoy zogn di shkhnhtes, vos zitsn mit di shvester in eynem,
un aleyn rukn zey unter yuzekn ale mol a tsuker-lekekhl, a
shtikl shtrudl, a gebrotn leberl, a bisl ayngemakhts.
genumen hot zikh es fun rakhmones, fun dem, vos ale, di gantse
velt hot oyf im gehat rakhmones ― nebekh a yoseml!
|
דער ייִנגסטער פֿון די מלכים: אַ מעשׂה לכּבֿוד פּסח
א
אַ גליקלעך קינד אָט דער יוזעק! אַלע האָבן אים ליב, איטלעכער
פּעסטעט אים, גיט אים נאָך, קושט אים, האַלדזט אים.
װאָס איז די מעשׂה?
יוזעק!
„אײגענע טאַטע־מאַמע באַדאַרפֿן אַזױ ניט באַלעװען קײן בן־יחידל,
װי די צװײ שװעסטער, שׂרה און רבֿקה, באַלעװען דאָס קלײנע ברודערל
זײערס. יוזעק און יוזעק און יוזעק! יוזעק, עס! יוזעק, טרינק! יוזעק,
גײ שלאָפֿן! יוזעק, נאַ דיר אַ צוקערקע! יוזעק, מע נײט דיר אַ פּאָר נײַע
הײַזלעך אױף יום־טובֿ! יוזעק, מע װעט דיך שיקן ערבֿ־פּסח אין באָד
אַרײַן! יוזעק, װעסט פּראַװען פּסח דעם סדר! יוזעק און יוזעק און יוזעק
― ס'איז שױן נימאס און מאָוס צו הערן! „איר נעמט אַ קינד, אַ
ברילאַנטן קינד, און מאַכט פֿון דעם אַ תּל!“
אַזױ זאָגן די שכנהטעס, װאָס זיצן מיט די שװעסטער אין אײנעם,
און אַלײן רוקן זײ אונטער יוזעקן אַלע מאָל אַ צוקער־לעקעכל, אַ
שטיקל שטרודל, אַ געבראָטן לעבערל, אַ ביסל אײַנגעמאַכטס.
גענומען האָט זיך עס פֿון רחמנות, פֿון דעם, װאָס אַלע, די גאַנצע
װעלט האָט אױף אים געהאַט רחמנות ― נעבעך אַ יתומל!
|