מײַן תּפֿילה
מילד איז דער הימל
און לױטער די זון;
די שטילקײט פֿון צימער
נעמט מיך אַרום.
מורמלען די ליפּן
אַ תּפֿילה אַ שטילע;
װאַשן זיך באַקן
אין װאַרעמע טרערן.
צעזינגט זיך מײַן האַרץ
דערלײַכטערט, דערפֿרײט;
אַ רוף צום באַשעפֿער
מײַן תּפֿילה זי גײט.